آمیزه

۵ زبان رپ

 

هر انسان برای انتخاباتش ، در فکر و اندیشه اش اولویت های خاص خود را دارد و سلایق خود را با آن اولویت ها و معیارها تطبیق می دهد . ایده ی نوشتن این مقاله با خواندن کتاب ” ۵ زبان عشق ” به سرم زد . در این کتاب گفته شده است که در روابط عاشقانه زوج ها ، اگر می خواهیم از زندگیمان لذت ببریم و در روابطمان یکدیگر رو درک کنیم ، باید اولویت خود و طرف مقابل را پیدا کنیم . این اولویت ها و زبان ها در این کتاب به ۵ بخش ” کلام تاییدآمیز ، وقت گذاشتن برای یکدیگر ، دریافت هدایا ،  خدمت به یکدیگر و تماس فیزیکی” تقسیم می شود که بیش از این وارد مسائل کتاب نمی شوم .

در موسیقی ، اللخصوص در سبک رپ نیز شنونده و صاحب اثر باید بفهمند که هرکدام چه اولویت هایی دارند و با چه زبانی بیشتر ارتباط برقرار می کنند تا صاحب اثر با اولویت دادن آن زبان به عنوان زبان اصلی اثرش و شنونده با فهم اینکه صاحب اثر چه زبانی را اولویت قرار داده با یکدیگر ارتباط بهتری برقرار کنند و از یکدیگر راضی باشند .  من این زبان ها را به ۵ دسته ی ” مفهوم ، تکنیک ، حس ، استایل و ایده ” تقسیم می کنم . برای درک بهتر حرفام مثالی بزنم . شما به عنوان شنونده آثاری را که حس و حالتان رو دگرگون کند و شما را در احساسات خود فرو ببرد را بیشتر میپسندید پس بیشتر به سمت اینگونه آثار کشیده می شوید . از آن طرف ، رپری در تولید ترک های خود اولویت اولش تکنیک و فلو است و بقیه فاکتورهای اثرش را با تکنیک متناسب می کند و به شنونده ارائه می دهد . زمانی که شما همچین ترکی می شنوید اگر که با این برداشت که یک ترک باید حتما و در وحله ی اول حس قوی ای داشته باشد ، به این ترک گوش دهید مطمئنا از آن اثر لذت نخواهید برد . اما اگر بفهمید اولویت و زبان صاحب اثر چه بوده و برداشت خود را کمی با آن هماهنگ کنید مطمئنا با ترک بیشتر ارتباط برقرار کرده و در نتیجه به آرتیست مورد نظر هجوم نمی آورید و آن اثر را ضعیف خطاب نمی کنید و باعث تحلیل روحیه اش نمی شوید و در نهایت همه چی گل و بلبل می شود !

معمولا هر آرتیست در هر اثرش بر روی یک فاکتور و اولویت بیشتر از بقیه تمرکز می کند . مثلا پیشرو در اکثر کارهایش فلو و تکنیک را مقدس تر میشمارد ، سورنا بیشتر برروی حس و انتقال حس تمرکز می کند ، بهرام مفهوم قوی تری رو در نظر می گیرد ، حصین استایل قوی تری دارد ، زدبازی ایده رو ملاک اصلی قرار می دهد و … . البته به این نکته هم باید دقت داشت ، اینکه میگوییم هر رپر زبان اصلی ای را برای اثرش در نظر میگیرد ، دلیل بر این نیست که بقیه زبان هایش ضعیف باشند و به آنها توجه نکند ، ولی وقت بیشتری را برای عملی کردن آن زبان اصلی صرف می کند . این حرف ها وقتی کاربرد دارند ، که شنونده هر یک از این زبان ها را بشناسد و با آنها ارتباط برقرار کند تا بتواند در تصمیم گیری ها و انتخاب اثر خوب و بد خود درست عمل کند . یکی از دلایل اصلی اینکه میبینیم فلان آهنگ که خیلی استاندارد نیست و از سوی منتقدین نمره خوبی دریافت نمی کند و در بین قشر خاصی از مردم جا افتاده و مورد پسند واقع شده است ، همین است که آن اثر یک زبان اصلی داشته و شنونده هایی که با آن زبان ارتباط میگیرند از آن اثر خوششان آمده است . در نهایت باید گفت ، بیاییم و در گوش دادن یک موزیک رپ و هیپ هاپ و هر موسیقی یا هنر دیگری زبان ها و اولویت های لازم را بشناسیم و پی ببریم که صاحب اثر با چه زبانی میخواهد با ما سخن بگوید و کلام خود را در هنری که به شما ارائه می دهد به شما انتقال دهد .

به قلم “دانی آل”

 

افزودن دیدگاه