مصاحبه

گفت و گویی با بم بم،فاتح بیلبورد های تهران

بم بم…
یکی دیگر از گرافیتی رایترهای با سابقه است، او در بمبینگ فاتح بیلبوردهای تهران است و این مشخصه ای بارز بم بم بشمار می رود. هرچند که او همیشه آثار با کیفیت در بستر های متفاوت گرافیتی نیز خلق می کند! با بم بم گفت و گویی داشتیم و او از تجربیات خود در این سالها، از بمبینگ هایش ، از نوع نگاهش به گرافیتی و از ورکشاپ هایش در این گفت و گو صحبت کرد که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:

 

  • بم بم چجوری با گرافیتی آشنا شدی؟اولین برخوردتو یادته؟چی باعث شد اینکارو شروع کنی؟

وقتی که کم سن و سال بودم مثلا ۷ یا ۸ سالم بود, فرصت سفر به خارج از کشور همراه با خانواده رو داشتم. تو یکی از همین سفرها نقاشی های دیواری رو دیدم که کاملا با نقاشی هایی که در ایران میدیدم فرق داشتن.

بزرگتر که شدم از طریق بازی هایی مثل Tony Hawk  و Getting Up و آشنایی و علاقه شدید نوجونی به LinkinPark  به طراحی گرافیتی بیشتر آشنا وعلاقمند شدم.

  • از چه سالی درگیرشی و از چه سالی بصورت حرفه ای و با لقب بم بم شروع کردی؟

تابستان قبل از اول دبیرستان, سال ۱۳۸۳ اولین طرحم رو روی دیوار یکی از کوچه های بنبست محلمون با کمک ۲تا از رفیقام اجرا  کردم.کلمه ای که اجرا شد  ″ت**″  بود.

  • یه توضیح مختصر راجب لقبت بهمون بده ؟

حرف “B”  حرف دوم حروف لاتین و متشکل از دو عدده, که باهم یک عدد رو نشون میدن “۱۳” .

“BamBam” اسم یکی از کارکترهای کارتون ″عصر حجر″ هست.

انتخاب این اسم هم به خاطر یاد کردن از شهر بم , صدای ضربان قلب و خصوصیات خود کارکتر بم بم در کارتون  و داشتن دو شخصیت در هر فرد هست.

  • یکم از زمان شروع کارت برامون بگو.اون زمان دغدغه ها و هدفتون چی بود تو گرافیتی؟

یه جوری میگید اون زمان انگار ۹۰ سالمه. :))

اما جدا اون زمان همه فکر من این بود که سریعتر جمعه برسه با رفیقم و پایه همه خراب کاریام , ″م.ک″ یا ″رند″ , بریم یکی از دیوارای اتوبان صدر رو با اسپری انجام بدیم.

یکی از هدفام به شخصه کار زدن با تنها بوده و هست.

اما هدف کار کردن بود. هدف جنگیدن با کلمه نمیتونم بود. هدف رفاقت و یه لحظه خوش داشتن و خاطره ساختن.

 

 

  • گرافیتی رو چجوری تعریف میکنی؟بیشتر به جنبه عمل و اَکت داستان اعتقاد داری یا هنر بودنش؟

به نظر من هر دو وجه باید در اثر در این عصر وجود داشته باشه .

گرافیتی یک عمل خودجوشه و یک نوع زندگی و باید به طور مداوم تکرار بشه که اون میشه بخش عملی و میتونه با هدف باشه که میشه بخش زیباشناسی , اجتماعی , خودشناسی و … .

هنری بودن یا نبودن هر اثری بستگی به دید مخاطب به اثر داره.

گرافیتی خودش یک هنر و یک اثره! مثلا ما نمیتونیم بگیم طراحی لوگو فقط استفاده نشانه ای داره و هنر نیست.

اما این عمل خودجوش, در وهله اول ثابت کردن خود فرد به خودش هست ″که میتونه″ :

میتونه همه جا تگش رو ببینه , میتونه به ترسش غلبه کنه, میتونه کارهایی رو رو دیوار خیابون اجرا کنه که از لحاظ زیبا شناسی خوب باشه و هنری تر دیده بشه,میتونه حرف دلشو بزنه!

بحث خواستن و توانستنه! خودتو به خودت ثابت کنی , به همه ثابت میشی!

و واقعا گرافیتی یعنی حضور در خیابان! بهترین طرح ها رو من بکشم اما هیچ حضوری تو خیابون نداشته باشم ,

من گرافیتی آرتیست نیستم,من فقط یه آرتیستم.

 

 

  • چقدر گرافیتی و هیپ هاپ رو تاثیرگذار میبینی تو زندگیت؟چقدر باعث رشدت شده؟اگر برگردیم به عقب فکر میکنی باز اینکارو انجام میدی؟

همونطور که گفتم گرافیتی یک نوع زندگیه! و اگر مقیاس بزرگتر رو ببینیم , هیپ هاپ یک نوع زندگیه که گرافیتی بخشی از اونه. هیپ هاپ یعنی ثابت کردن شخص به خودش!

این چقدری که ازش حرف میزنید جواب مشخصی براش وجود نداره. نمیتونم بگم چقدر! فکر میکنم به چشم دیده میشه!

اگر برگردیم خیلی از اشتباهاتی که از دیده خودم اشتباه هست رو انجام نمیدم مثل حرف هایی که باید میگفتم به یه سری و نگفتم رو میگفتم.

و اما اصل راه که همین بوده , همینم میمونه.

 

  • تو این مسیر چه کسایی و چه چیزایی تاثیر گذار بودن رو رشدت و ازشون یاد گرفتی؟آرتیست های مورد علاقت کیان؟

همیشه اینو گفتم که یه جایی از زندگیم من ۲ سال تسلیم شده بودم و اگه حرفای نیروان نبود شاید هیچ وقت اسپری دستم نمیگرفتم.

اما کسایی که در پیشرفتم تاثیر زیادی داشتن و خیلی چیزا ازشون یاد گرفتم; رفیقایی مثل گره , هشوار , فاکر , نگاتیو , PST   ,KAZZ, انعکاس , غار, نیروان وخاموش بودن و باعث رشدم شدن.

از نسل جدید گرافیتی هم کلی یاد گرفتم. درود به آشکار , MOS و عیار.

  • تو فعالیت های گروهی زیادی داشتی ،نظرت راجع به کار گروهی چیه؟چقدر میتونه کمک کننده باشه؟اگر توصیه ای هم داری راجب این قضیه بهمون بگو…

گروه وقتی ایجاد میشه که برای هدفی خاص باشه و چه بهتر که با عشق هم سو باشه.

خوبیه کار گروهی اینکه اشخاص نقاط ضعف همدیگر رو پر میکنن و از هم کلی چیز یاد میگیرن.

تمام سعی خودتون رو برای پیشرفت همدیگه بکنید و نتیجش رو می بینید.اگر کسی سرد شد تا اندازه توانتون براش بذارید و ازش دلگیر یا سرد نشید. شرایط آدما با هم فرق میکنه و اگر کسی اشتباه کنه یه روز به اشتباهش پی میبره! ولی شاید دیر باشه…

 

  • چیا باعث شدن تو این سال ها اینکارو ادامه بدی؟ یکم از اهدافت برامون بگو،چقدر بهشون نزدیک شدی وقتی از اول مسیر تا الان رو میسنجی؟

علاقه شدیدی به اسپری و کار باهاش دارم .

یکی از اصلی ترین هدفای من حمایت از نسل جوون بوده و هست یکی از اصلی ترین دلایل قوت قلبم برای ادامه این کار نسل جوونمونه!

شناخته شدن گرافیتی ایران در سطح جهان یکی از آرزوهامه.

  • وقتی از اول تا الان کارهاتو میبینیم، متوجه میشیم استایل ها و سبک های مختلفی رو کار کردی، چه توی طراحی فونت و برخورد رنگیت با فونت، چه حتی شیوه های دیگه گرافیتی مثل طراحی کارکتر و پوستر و استیکر و پیست آپ.این تنوع داشتن تو کار بنظرت چقدر میتونه کمک کنه به رشد کردن تو مسیر گرافیتی؟چه حسن هایی داره؟ضرر هم ممکنه داشته باشه بنظرت؟

اگر طول زندگی هر فردی رو دنبال کنید تغییر سبک رو راحت مشاهده میکنید. تغییر نکردن در سبک یا ساختار یعنی کشتن خلاقیت.

برای بیان هرچه بهتر هر ایده یا فکری , بهتر اینه که همه ابزارت رو خوب بشناسی و سر وقتش ازشون به بهترین شیوه استفاده کنی.

در زمینه پیدا کردن سبک هم میتونم بگم یه نوع خودشناسیه! شناختن ذهن و رابطش با چشم و دست و بدن!و ایده و افکاری که داری به اون یه شکل کلی میده!

سبکای مختلف میان و میرن تا فرد بتونه خودش رو پیدا کنه.

متاسفانه ذهن من زود حوصلش سر میره , برای همین سعی میکنم هر چند وقت یه بار (با توجه به دایره کلیتی که در رابطه با سبک هایی که انتخاب کردم که کار کنم.) یه پله اون سبک یا ایده مورد نظرم رو ببرم بالا. کار آسونی نیست و شاید خیلی ها فکر کنن گیج کننده ست اما برای خودم به شدت لذت بخشه!

 

 

  • تو یکی از گرافیتی آرتیست هایی هستی که تو خیابونم حضور پر رنگ داریو بامیبینگ رو خیلی جدی پیگیری میکنی.یکی از ویژگی هات تو بمبینگ روف تاپ ها و بیلبورد بمبینگ هات هستن که کمتر کسی سراغش میره.برامون توضیح بده راجب این دسته از کارهات.چه هدفی رو دنبال میکنی؟چی علاقه مندت کرد به این تیپ از بمبینگ؟تا حالا اتفاق و خاطره ی بدی هم داشتی از بیلبورد بمبینگ هات؟هر توضیحی حس میکنی لازمه بده راجب تجربه هات از بیلبورد بمبینگ…

من عاشق بمبینگم .دلیل اصلی زنده موندن گرافیتی بامبینگه و از رکن های اصلیه گرافیتیه!

بامبینگ بهترین روش برای ایجاد جرقه تو ذهن نسل جوونه.

در مورد بیلبورد مثل همیشه بحث سر جنگ با ترس و غلبه کردن به اونه. علاقه شدید به آدرنالینه و مشاهده کارت تو یه مکان غیر ممکن ….. اما واقعا کار خطرناکیه! تمرکز بالایی میخواد و وزن کم! هدف ها کاملا شخصین ولی مبارزه با ترس مهمترینشه! هیچ وقت این کار نباید توسط شخص ناشی انجام شه! این کار بازی با مرگه و تمرین های زیادی لازم داره!

 

 

 

 

یه بار با کسایی که میدونن , رفتیم بامبینگ سمت نواب. یه دیواری هست که ۳ تا کولر به صورت پله ای تا ارتفاع ۴ یا ۵ متر به سمت بالا به دیوار وصله…کولر اول رو رفتم بالا و دومی هم رفتم.. روی سومی که پاهامو گذاشتم سری فهمیدم که روی ورقه آلمینومی پاهامو گذاشتم که زیرش کولر نیست و فقط اسکلت نگه دارنده کولره! مثل “Wile E. Coyote” به داخل اسکلت نگه دارنده فرو رفتم و شانس آوردم به موقع واکنش نشون دادمو با دست اسکلت آهنی رو گرفتم.

 

 

  • فکر میکنم حدود دوسال پیش بود که واسه یه فستیوال هیپ هاپ به فرانسه رفتی.از فضا و اتفاق هایی که اونجا افتاد برامون بگو.برخورد و نظر آرتیست هایی که اونجا بودن راجع به گرافیتی فارسی چی بود؟اگر نکته ی مفید و خاصی از اون فستیوال دیدی برامون بگو…

آرتیستا اول فکر میکردن به عربی نوشتم. وقتی معنی کلمه رو براشون توضیح میدادم خیلی خوششون میومد.

بهترین نکته این بود :

کار کردن گرافیتی آرتیستای مختلف از جاهای مختلف دنیا به صورت گروهی برای نتیجه بهتر بود.

 

           اثر بم بم در فستیوال هیپ هاپ فرانسه   

 

 

      اثر بم بم در فرانسه

 

  • تو خودت معمولا پیگیر کارهای بچه های نسل جدید هستی و استعدادهای خوبی هم معرفی کردی و باهاشون کار کردی.کلا نظرت راجع به نسل جوان گرافیتی ایران چیه؟چه ضعف هایی دارن بنظرت ؟چه خوبی هایی دارن؟ آیا تو مسیر درستی دارن حرکت میکنن؟

خوب همه میدونن که نسل جدید سرمایه ست.

اگر پشت کار نباشه استعداد به درد نمیخوره و اخلاق و منش خیلی مهمه!

ضعفی وجود نداره.

ولی متاسفانه میخوان یه روزه به همه آرزوهاشون برسن. و بدتراز اون غرور بیجایی دارن که تو این قسمت مقصر اصلیش ما هستیم (کسایی که بیشتر تجربه دارن).

به زیباشناسی کارشون و تعداد لایک بیشتر اهمیت میدن و کمتر به بیان محتوا. (مقصر هم رسانه و هم مطالعه کم هستش).

خوبی هم که پتانسیل بالایی دارن اما همین موردهای بالا که گفتم؛ نمیذاره جوری که باید تصمیم بگیرن.

شما کلمه مسیر رو خیلی تکرار میکنید.. کدوم مسیر؟  مسیری وجود نداره و همین طور درست یا اشتباه.

هممون با دستای زنجیر بسته به هم رو به دیواریم و مشغول تماشا سایه های روی اون.

 

  • بم بم از نظر تو به کی میشه گفت استعداد تو گرافیتی؟یادمه خیلی کوتاه راجبش تو صفحه خودت حرف زدی.میشه نظرت رو کامل برامون بگی…چون خیلی از مخاطب های ما از بچهایی هستن که تازه دارن با گرافیتی آشنا میشن و شروع کردن و همیشه انتظار حمایت دارن…چه کسی تو گرافیتی رشد میکنه و درنتیجش مورد حمایت بقیه قرار میگیره؟

استعداد مهم نیست اگر پشتکار وجود داشته باشه. کسی که خودش رو استعداد خطاب میکنه صبح ها تو آینه خودش رو میبوسه.

ولی اگر من کار کسی رو ببینم خوبه هر کاری که بتونم میکنم که پیشرفت کنه اما اخلاق و طرز برخورد قبل از هرچیزی برام بیشتر اهمیت داره.

فکر میکنم حمایت با همین موردهایی که گفتم از قبل تا الان خود به خود بوجود میاد.

  • بریم سراغ ورکشاپ ها، تو این چند ماه گذشته ورکشاپ های آموزشی ای راجب گرافیتی برگزار کردی.این ورکشاپ ها تا چه حد مورد استقبال قرار گرفت؟خروجیشو چجوری ارزیابی میکنی؟آیا ادامه دارن اینجور برنامه ها در آینده؟این وورکشاپ ها یسری حاشیه ها هم داشت مثل انتقاداتی که به قیمت شده بود، اگر فکر میکنی لازم توضیحی بدی راجع بشون،رسانه ما در اختیار شماست…

از ورکشاپا استقبال شده تا اینجا کار.

مشکل کسایی که ثبت نام میکنن اینه که فکر میکنن تو ۲ جلسه یه گرافیتی آرتیست حرفه ای میشن!

ولی خروجیش خوبه باید ببینیم فعلا زوده!

ما برناممون این ِکه ادامه دار باشه.اما شرایط من هم داره تغییر میکنه.

من از همون اول هم اشتباه کردم درگیر حاشیه این داستان کردم خودم رو،  فکر میکنم به خاطر عشق به گرافیتی و همین نسل جوون بود که خودمو درگیر کردم ولی اشتباه بود. حرفی هم جز این ندارم.

 

 

  • واسه آینده چه برنامه هایی داری؟ فکر میکنی گرافیتی ایران چه کمبود هایی داره که باید در آینده جبران شه؟

کمبود ایده

تکرار خوبه ولی کافی نیست.

زیبایی کار مهمه ولی فقط تو محور اون چرخیدن کافی نیست.

کور که نیستیم. اوضاع دنیا داره به هم ریخته تر میشه .برای همین ما هم باید سعی کنیم با کارامون باعث تغییر مسیر این اوضاع به هم ریخته و تاریک بشیم.

 

  • اگر حرف آخری هست ، ما در خدمتیم :

از همه گرافیتی کارا درخواست میکنم که ایرانی کار کنید یعنی سبک کارتون ایرانی باشه. یکی از اشتباه های من بایت کردن شدید از روی کارای خارجی ها بود تا کی کپی بکنیم؟… وقتی درک کنیم که ایرانی هستیم و زبانمون فارسی هست وبا سبکای واقعا خاصی تو دنیا مارو میشناسن .

اون وقت گرافیتی ایران از اون باتلاقی که توش گیرکرده نجات پیدا می کنه.

و به قول رفیقم باید بازیمون رو خوب بشناسیم و ترسمون رو بذاریم کنار.

ممنونم قابل دونستید.

خندون باشید.

ممنون بم بم بخاطر همکاری و وقتی که برای این مصاحبه گذاشتی،با آرزوی موفقیت های بیشتر

 

مصاحبه ای که خواندید به همت تیم مجله گرافیتی ایران انجام شده است.