مقاله

کات

این نوشته به نام “کات” نقدی بر آثار “مدعی مفهوم” ولی “بی سر و ته” رپ فارسی است


“کات” :

انبوهی از محتوای مدعی ولی دست چندم :
اگر منطقی به هنر نگاه کنیم میبینیم قرار نیست هنرمند از دریافت های روزانه ای که از تریبون های مختلف داشته درس پس دهد حاصله ی رویکرد منطقی هنرمند نسبت به مسایل ، جز محصول مزخرف دست چندم نیست ، محصولی که تخیلات هنرمند در آن نقشی نداشته حقیرترین فعلی است که میتواند رخ دهد وظیفه ی یک “هنرمند” در لباس یک “هنرمند” به هیچ وجه “اندیشه” نمیتواند باشد ضمن اینکه معمولاً هنرمندان اندیشمندان خوبی نیستند ……. آن ها صرفاً خودشیفتگان رانده شده از دنیای آدم ها هستند که با رادیکالیزه کردن واقعیت عینی سعی بر اندیشمند نشان دادن خود دارند

ابر فرضی “مفهومی” :

یک محصول ادبی با محتوای جستار گریخته اساساً در تقابل با فرمش ظاهر میشود نیاز نیست همه چیز را به تز و آنتی تز مربوط سازیم و اگر نمیدانیم چه میکنیم “ساختار شکنی” را بهانه کنیم به سادگی می توان فهمید اگر قرار است تخیل پیش برنده ی اثر باشد دیگر به رویکردی منطقی منجر نمیشود و اگر منطق پیش برنده ی اثر میباشد ! چرا جستار گریخته است ؟! در سینما سعی میشود با ارائه ی یک ما به ازای هنری از واقعیت ، “انتقال” از یک تصویر به تصویری دیگر را تداعی کرد (Transition) نشان دادن “یک صفحه ی سیاه” یا “محو شدن تدریجی تصویر” از مرسوم ترین این انتقال هاست این انتقال ها در ادبیات رپ فارسی بسیار ناگهانی رخ داده و باعث میشود مخاطبان با تجربه تر متوجه این موضوع شوند که هنرمند بدون هیچ طرح کلی دست به هنر زده و بدون این که بداند در حال انجام چه کاریست ، انگار فقط عرضه ای برای تقاضا میکند!
در رپ فارس “اصرار زیاد بر نشان دادن اطلاعات تاریخی ، هنری ، فلسفی ، جامعه شناسی ، روانشناسی شخص رپکن” و “پیچیده کردن مسائل پیش پا افتاده” از جمله معضلات آهنگ های “مدعی محتوا” است سوال اینجاست چرا یک هنرمند باید به این شدت متظاهر باشد که با استفاده ی افراطی از ضرب المثل ها ، تعبیر های من درآوردی و… یا چسباندن مفاهیم غیر ملموس و کلمات غیر رایج ادبی خود را به ملزم به نوشتن یک شعر بی سر و ته و بی مفهوم کند؟ و چرا همچین شعر بی سر و تهی از طرف مخاطب پشتیبانی شده و دوباره تقاضا میشود ! آیا مخاطب صرفاً در پیِ تظاهر به فهم است و متوجه نمیشود محتوای پیش رویش دارای حفره های زیاد و عمیق ادبی است ؟!

نویسنده : حمید

 

 

 

تگ‌ها

4 نظر

اینجا کلیک کنید تا نظرتان ارسال شود

  • به عنوان یه مخاطب صرف فکر می‌کنم دقیقاً مشکل همین باشه که افراد فکر می‌کنن اگه مدعی بشن که می‌فهمن رپکن چی می‌گه، کلاسشون بالاتره؛ در حالی که همه می‌دونیم تهِ اون اشعار معنی‌ای نیست!

  • به نظر من اصن رپ نیازمند این نیست که همه چیو سردرگم بیان کنه رپ باید اینقد زبانش شیوا باشه در انتقال مفاهیم که مخاطب های عام رو به مطالعه بکشه و از اونها ادم های خاص بسازه که عمق مفاهیم پیچیده رو از بطن اثار مفهومی با زبان ساده و شیوا استخراج کنه اونکه باید مفاهیم پیچیده روبسازه توذهن مخاطب .رپر فقط باید یک محرک باشه سوال طرح کنه نه اینکه خودش علامت سوال باشه

  • این تفاسیر مناسب سبک پاپه که توش معنی و مفهوم نقشی نداره و گرنه ساختار اصلی رپ علاوه بر تکنیک و فلو معنی و مفهوم شعره فلو بی معنی ارزشی نداره