یادداشت

چند خطی نقد!

عناصر و عواملی که جنبش رپ فارس را عقیم کرده اند از این قرارند:

۱-نبود آزادی بیان، سانسور حاکمیت و فشارهای جامعه سنتی
۲-ادامه حیاط رپ فارسی در جهان غیرواقعی مجازی
۳-دوری هنرمندان از جامعه و شرایط واقعی، کوچه و خیابان
۴-هرج و مرجی که کانال های زرد مجازی بوجود آورده اند
۵-مسن شدن و فرسودگی هنری نسل اول رپ خوان ها
۶-نبود حمایت آگاهانه و فضای رشد بدون وابستگی برای رپخوانان جوان و تازه کار
۷-قدرتمند شدن جریان تجاری مجازی و درآمدسازی کاذب و مردمپسند شدن جریان پاپ در رپ فارسی
۸-بی تحرکی، کم کاری، نبود همکاری و سکوت جریان رپ آگاه و زیرزمینی
۹-نبود ارتباط سازنده و مستقیم مخاطبان با هنرمندان و به جای آن تقدس پروری و خودبزرگ بینی
۱۰-کمبود رسانه خوب با اهداف فرهنگی و دیدگاه های انتقادی (تعداد انگشت شمار فعال هستند)
۱۱-کم کاری نقدپردازان و نویسندگان این جریان

این نکات برخی عواملی هستند که جنبش رپ فارسی را به یک پدیده تولیدی تجاری تبدیل کرده و دور از چشم و گوش حاکمیت در دنیای فرادیجیتالی این جنبش را به یک موسیقی بی مصرف و بی محتوا سوق می دهد. جریان دیگری نیز هست که خود را به جناح های مختلف در حاکمیت، چه از نوع محافظه کار و چه لیبرال نزدیک می کند و تلاش برای ایجاد جریان تجاری وابسته به حاکمیت را دارد. این جریان حکومتی نه تنها جنبش رپ فارسی را عقیم می کند بلکه آن را بنوعی در ملاء عام به دار فنا می آویزد.
در آخر بنظر من مخاطب کمترین تاثیر منفی را در این مسیر نابسامان و تاریک دارد. کمتر به مخاطب خرده بگیریم. عملکرد درست هنرمندان و فعالیت هنری سالم و با هدف، مخاطب خوب هم تربیت می کند. تا زمانی که هنرمندان آگاه و پیشرو بی حرکت و راضی باشند، مخاطب اولین تولید هنری که نزدیک دست داشته باشد را انتخاب می کند و مصرف می کند. یادتان باشد این ما هستیم که مخاطب را تربیت می کنیم.

این نوشته انتقادی کوتاه رو سوی رپ خوانان رپ آگاه و زیرزمینی جنبش رپ فارسی دارد.

 

به قلم نصیر مشکوری