یادداشت

پراکنده راجع به الفاظ رکیک قسمت اول

اینکه لفظ رکیک در یک کلیتی مخل ارتقا و پویایی فرهنگ است نیاز به معادلات پیچیده ی ریاضی ندارد الفاظ رکیک میتوانند ویروسی برای ارتباط اجتماعی باشند اما چه درصدی از این تخریب٬ خشونت جنسی است؟ با این پیش‌فرض که این الفاظ جنسی‌اند آیا فقط متوجه زنان هستند؟ مبنای اخلاقی در واکنش به این نوع خشونت چیست؟
دستیابی به جامعه ای بدون خشونت جنسی کماکان یک ایده آل شهری و مدرن باقی میماند اولا در عصری که افراد به دنبال هویت شخصی هستند الفاظ رکیک ناموسی فقط به هویت گروهی تحت عنوان خانواده ضربه نمیزند نمیتوان این الفاظ را فقط الفاظی برای خشونت علیه زنان پنداشت چرا که مستقیما هویت شخصی و ویژگی ها و نیازهای فردی مانند تعصب٬وفاداری و نیاز به محافظت از خانواده را همزمان تحریک میکنند از نظر این حقیر اگر الفاظ رکیک را خشونت تصور کنیم هم٬ صرفاً علیه زنان نیستند دوماً بخشی از این الفاظ به مقصود جنسی مطرح نمی‌شوند عمدتاً اولین الفاظی هستند که در پیش‌فرض زبان جامعه صرفاً قصد تخریب٬تحریک٬تمسخر و انتقام دارند گرچه در خود خشونت جنسی دارند اما برای مقاصد جنسی به کار نمی‌روند یعنی هدف از مطرح کردن آن‌ها مستقیماً تجاوز جنسی نیست! حتی با فراگیر بودن آن در سطح جامعه دیگر تهدید هم تلقی نمی‌شوند!
ورود به مبحث اخلاقیات در رپ از این نظر مسئله را پیچیده می‌کند که مدعیان «هیپ‌هاپ یک فرهنگ است» احتمالاً در رپ نظری راجع به عقبه‌ی خیابانی آن دارند و قوانین حاکم بر آن را طبق قوانین حاکم بر خیابان ترجمه می‌کنند یعنی یک مبارزه٬ «چشم در مقابل چشم است» نه «زبان در مقابل زبان».
خودِ زندگی شهری٬ پیرو مدرنیته شاید روی این قوانین تاثیر گذاشته باشد یعنی حال دیگر مباحثی چون اخلاق‌گرایی مطرح می‌شود این‌ هم پاسخی برای «حذف یا عدم‌حذف الفاظ رکیک» نیست چرا که اخلاق‌گرایی به شکل آرمانی آن حتی برای اخلاق‌گرایان مطرح نیست و آن‌ها پاسخ‌های متفاوتی به یک خشونت می‌دهند و حتی مدعیان «چشم در مقابل چشم» هم به سبب همین تغییرات واکنش‌های مختلفی به تعرضات نشان می‌دهند حتی ممکن‌است بر خلاف«چشم در مقابل چشم» به دیس و دیس‌بک (زبانی) بپردازند.
طلاقی اخلاق‌گرایی٬مدارا و گفتمان با «اینجا جنگله بخور تا خورده نشی» و «قوانین خیابان» باعث می‌شود بحث بین این دو نظریه‌ به طول انجامد ضمن اینکه تغییر قوانین زندگی شهری٬ تفاوت فرهنگی در اقشار مختلف جامعه٬ ورود پیشینه‌ی فرهنگ و ادب فارسی به رپ در ایران و نگاه متفاوت هنری به رپ باعث به وجود آمدن شناخت های مختلف از رپ در ایران می‌شود در واقع هر گونه سوال در زمینه‌ی رپ در ایران موجب مباحثه‌ی دو نوع شناخت معروف می‌شود که یکی رویکرد اجتماعی رپ را به عقبه‌ی هنری آن متصل می‌داند (منظور از کلمه‌ی هنری اینجا بیشتر از جهت زیبایی شناسانه‌ی آن است) و دیگری رویکرد اجتماعی رپ را در عقبه‌ی محاوره‌ای و خیابانی آن جست‌وجو میکند.

 

پایان بخش اول

نویسنده : حمید

تگ‌ها