مقاله

هنرمند پر ادعا

با افزایش کیفیت اینترنت در کشورمان، فراگیر شدن تلفن‌های همراه و به طبعِ آن همه گیر شدن شبکه‌های اجتماعی تحت این پلتفرم‌ها نظیر اینستاگرام و توییتر سبب آن شد تا در کنار شهرت واقعی، شهرتی مجازی و کاذب دامن‌گیر هنرمندان شود و در ایران سبب آن شد تا کلماتی مانند اینفلوئنسر‌ و سلبریتی به ادبیات فضای مجازی اضافه شد .
از ابتدای فعالیت موسیقی زیرزمینی در کشورمان مشخص بود که یک نوع ممنوعیت خاصی همیشه به دنبال آن است ، از آنجایی که این موسیقی تحت جواز وزارت ارشاد منتشر نمیشد در سال‌های ابتدایی پخش ترانه‌هایی در اتومبیل‌ها نیز جرم محسوب میشد اما رفته با تغییر نگرش هنرمندان و در ادامه جامعه به این موسیقی سبب آن شد ، تا این ممنوعیت نوعی مزیت خوش یمن به حساب بیاید و بهبود وضعیت جوامع مجازی بیش از پیش به پیشرفت و شناخته شدن هنرمندان این سبک کمک کرد .
موسیقی زیرزمینی در کشورمان برخلاف سایر سبک‌ها که در ایران عزیزمان در حال فعالیت هستند دارای جریان هنری است هرچند تعداد آلبوم‌های شاخص و استاندارد این سبک پس از گذشت چیزی حدود بیست سال هنوز به بیست مجموعه نمیرسند ، اما نمیتوان منکر جریان سازی این موسیقی در زبان فارسی شد .
موسیقی زیرزمینی یا کمی نزدیک‌تر ، رپ فارسی ، رفته رفته فرهنگ ادبیات خیابانی را تغییر داد و کلمات جدیدی را به ادبیات فارسی بعضاً اضافه کرد که رفته رفته بدون در نظر گرفتن آنکه این کلمات از کجا آمده‌اند نقل دهان همگان در برخی مکالمات شدند .

از آنجایی که همه چیز پیش از فرهنگ آن به این سرزمین میرسد ، شبکه‌های اجتماعی و البته بلوغ استفاده از آن هم انگار هنوز به این سرزمین نرسیده است و از این قاعده مستثنی نیست، هنرمندان موسیقی زیرزمینی با استفاده از شبکه‌های اجتماعی آنچنان در حال خودکشی هستند که هرگز کسی این چنین فجیع به کشتن خویش برنخواسته است .
بحث بت سازی و شکاندن بت‌های خیالی با بحث فرو ریختن شخصیت خود کاملاً دو بحث جدا هستند و بحث این مقاله تماماً مختص تخریب خود به دست خود است.
بحثی که پیشتر در رابطه با آن صحبت کردیم ظهور ستاره‌های اینستاگرامی بود که متاسفانه به تازگی برخی هنرمندان با الگو برداری از آن‌ها و استفاده‌ی برخی کلمات پر معنی تر ، رنگ و بوی دلنشین تری به آن‌ها میدهند اما در باطن ، همان تفاله‌های غلط و زاییده‌های دلقک معابانه‌ اشتباه بیش نیستند.
متاسفانه به دلیل نبود بحث مالی آنچنان جدی در این موسیقی هنوز تیم‌های مدیریتی حرفه‌ای در کنار هنرمندان نیستند تا پیش از انجام کارهای اشتباه آن‌ها را بازدارند و این اتفاقات اجتناب ناپذیرست .
اما مسئله اینجا تمام نمیشود، متاسفانه به دلیل باز نبودن فضا برای هنرمندان روی زمین اعم از برگزاری گردهمایی با طرفداران ، کنسرت ، جشن امضا و … افزایش دنبال کننده برابر است با بزرگ شدن غولی به نام غرور که پروار شدن این غول از جایی به بعد تنها باعث خیالات واهی در آن‌ها میشود ، خیالاتی نظیر بهترین هنرمند جهان بودن یا هر تک آهنگ پخش شده از آن‌ها سبب تحول نوع بشریت میشود و یا آن‌ها تنها هنرمندان کهکشان راه شیری هستند و دیگران صرفاً هستند که باشند .
نتیجه‌ی غرور و خیالات واهی یک هنرمند پر ادعا میسازد ، هنرمندی که نه به کیفیت فکر میکند ، نه به ساختار موسیقایی فکر میکند و ماهیت هنر خویش را هم فراموش میکند و هر روز با اشتباهات تازه تری در جوامع مجازی دست به قلم میشود ، روزی سر از بنگاه‌های سیاسی در می‌آورد و روزی مردم را به شرط بندی دعوت میکند .
و رسالت فرهنگی اینجاست که تبدیل به رذالت میشود، اینجاست که دیگر فرقی بین زیرزمینی بودن و یک سلبریتی مشخص نیست، جهل پر رنگ‌تر و پر رنگ‌تر میشود و روشنگری و آگاهی بخشی می‌میرد .
تئوری من بهترین هستم سبب افت چشمگیر آثار چه از لحاظ کیفی و چه از لحاظ فنی میشود و در نهایت اکو سیستم موسیقی زیرزمینی تخریب میشود .
سیستم بت‌سازی و اسطوره پروری هم از سمتی دیگر دست به دست این مقوله داده‌اند تا هنرمندان را بیش از پیش درگیر همسو شدن با موج‌های لحظه‌ای کند تا هر آنچه که کاشته‌اند را یک شبه آتش بزنند .
فضای سلبریتی پروری و من کامل‌ترین اندیشمند جهان هستم در حال ورود به بدنه‌ی اصلی موسیقی زیرزمینی است و این مقوله روز به روز نگران کننده‌تر میشود و اگر هوشیاری مخاطبانِ آگاه نباشد بدترین ضربات که جبران ناپذیر خواهند بود به ساختار این جریان خواهند خورد .

 

نویسنده : نُدیسم

تگ‌ها

8 نظر

اینجا کلیک کنید تا نظرتان ارسال شود

  • بله واقعا غولی به نام غرور در جسم بعضی هنرمندان مورد علاقمون نفوذ کرده و فکر میکنم دلیل این نفوذ واقعا تا حد زیادی مخاطبان هستند.

  • سلام ممنونم
    از مقاله به جا و قلمه زیرکو پربارتان 🙏🏻

    بازهم میرسیم به کلمه ناهنجار ، نامانوس ، ناشناخته ی مخاطب در زیرزمینمان ـــــــ
    مخاطب ” بارها در پادکست اشاره شده حتی به صورت ویژه اما ای کاش از این که مخاطب چه باید باشد و چه نباید باشد پادکستی یا حداقل مقاله ای ویژه ویژه بسازید میدانم سخت است ـ

    هنرمند اشتباه میکند ‘ مخاطب ها اشتباه می خواهند ‘ مخاطب ها غول میسازند ‘ هنرمندان دست های غرور را به گرمی میگیرند و سالسا می رقصند ــ درست مثل جوانی محبوب یک بت خیالی از فرشته که در مهمانی بزرگ مستش میکنند و او میخواهد جلوی همه خود ارضایی کند و هیچ فرد هوشیاری دلسوزی درکنارش نیست که اگر هم بود فریادش پشت جمع حلقه زده گم میشد و تصویر تند تند اینترنت را درمینوردد و سیاهیی از رپ را به ۸۵ ملیون نفر نشان میدهد اگر یک فرد معمولی اشتباه کند میگویند نمیدانست اما اگر یک پیامبر اشتباه کند چه میشود ؟؟؟؟
    و در این میان چه بسیار طرفدارنی که پافشارند که متعصب نیستند و از فواید خود ارضایی میگویند

    فقط یک رپر با لباس رپ میتواند فاتحه رپ را بخواند

    به نظر من رپ و هیپ هاپ ما آن قدر که باید کار آمد نبود چون هر مکتبو فرهنگی را با تربیت شدگانش میشناسند باید از خود بپرسند چه تربیت کردیم ؟ امروز اگر در گروه رپی عضو شوی اگر با فحش مادر و ناموس شروع نکنی کسی جواب سلامت را هم نمیدهد و چقدر غم انگیز است که بعد از این همه مدت از تولد رپ هنوز باید سوال ابتدایی برنامه های مختلف این باشد نظرت راجب فحشای چیست و رپر بگوید فحش بد است یا سوال سمپل
    دنیای ما نیاز به موج جدیدی دارد یک سونامی که تخریب نمیکند میسازد یک اموزگار است در این زمان که رپ از یک دنیا از یک فرهنگ به سمت یک موسیقی بی اثر میرود

    رپر ها باید دیکتاتور شوند در ساختن اثر صلیقه سازی کنند قبل از هر قدم بدانند که هر قدم بد یا خوب در تاریخ ما ماندگار میشود دموکراسی در کشوری که بیشتر مردمش دور فهمیدن و فکر کردن رو خط کشیدند چیزی جز ویرانی نخواهد داشت

    در اینجا که خیلی ها نمیدانند چه میخواهند .

    یک پیشنهاد در مورد ساختن برنامه مخاطب .
    اگر از هنرمندان که در برنامه حضور پیدا کردن چه انها که میکنند و دیگران بخواهید که بگویند مخاطب باید چه باشد و چه نباشد و با دانش خودتان گره بزنید و مقاله یا پادکست را در صفحه خودشان انتشار دهند جواب میدهد 🙂 البته خودتان استادید 🙏🏻 ببخشید که طولانی بود از صمیم قلب ممنونم برای برنامه و وجودتان بی تعارف دوستتان دارم امیدوارم موفق باشید خدا نگهدارتان

  • متاسفانه خوش شاخ پنداری در بین بعضی از هنرمندان این موسیقی به وفور دیده می شود و دلیل آن هم مخاطب بی مغز و کم فکر و سطحی نگر است که این تفکر رو به هنرمند القا می کند

  • موضوع هوشمندانه و جالبی بود فقط “در حال ورود” رو حال نکردم وارد شده و اگه وارد نمیشد جای تعجب داشت و این قضیه فقط تو ایران نیست همه جا هست شاید تو ایران یکی از دلایل مهمش مسئله مالی باشه و موضوع پیچیده تر از این حرفاس و فقط میشه با آگاهی دادن سهم خودمونو به این جریان ادا کنیم

  • حرفاتون کاملا درسته…خیلی از مخاطبا هستن که ناخوداگاه درگیر این مسائل میشن بدون اینکه خودشون متوجه باشن و این جور مقاله ها اگاهی کاملو میرسونه …فقط یه نکته ای که پیش میاد همونطور که شمام اشاره کردی وضعیت هنرمندای زیرزمینی داخل ایرانه …شاید هنرمند واقعا پولی نداره و مجبوره شرط بندی یا چیزای دیگه رو تبلیغ کنه

  • ندیسم عزیز مقاله فوق العاده ای بود. اما بحث، ارائه راهکاره که من توی صحبتاتون آنچنان نمیبینم. مشابه با انتقادات کلی از سیستم حاکم توسط مردم بدون ارائه راهکار که نتیجه این جریان در حقیقت ادامه این سیستم با قدرت هرچه بیشتره. سه جریان با رپ فارسی پیوند تنگاتنگی دارن: هنرمند، مخاطب و رسانه.
    هر کدوم از این سه دسته موظفن که در راستای بهبود شرایط فعلی موسیقی زیرزمینی که گرفتار بسیاری از مسائل این چنینی شده است، تلاش کنن.
    مفهوم رسانه به شدت دور شده از جریانی که باید پیش میگرفت.مفهوم رسانه ی هیپ هاپی امروز شده چاپیدن پول رپرهای جوون و فوروارد کردن چندین کار هر روز توی کانالشون.
    بحث ریشه ای تر از این حرفاس.
    توی این چند سال چه هنرمند جدید و کم سن و سالی توسط وین رسانه ها معرفی شده؟
    نتیجه این جریان در واقع این شده که رپرهای نسل جدید دیده نمیشن و با وجود استعدادی که دارن، خیلی زود ناامید میشن و خودشون رو از گود خارج میکنن.
    اگر بنابه بحث باشه باید هممون بیایم جواب بدیم.
    این جریان تلاش بی وقفه ی هنرمندامون برای تبدیل شدن به بت مسئله ی عجیبیه که مشابهش هیچ جای دنیا نیست.
    ارتباط مخاطب با هنرمندش صفره.
    این مفهوم هنر نیست برادر. هنر یعنی تعامل.
    باید بیای یقه ی ما مخاطبا رو بگیری که چرا برده این رپرا شدیم؟
    شما کافیه کامنت زیر پست های هنرمندای هیپ هاپ رو بخونی، به جز قریون صدقه و گاهی فحاشی چه حرف به درد بخوری دیده میشه؟
    هنرمند به چالش کشیده نمیشه، نقد نمیشه.
    خب با همچین مخاطبایی منم باشم میام سایت شرطبندی رو تبلیغ میکنم.
    ولی وظیفه رسانه اینه که بره یقه هنرمندو بگیره که آقای بهرام تکلیفت با خودت روشن هست یا نه؟
    باید بری یقه سروش هیچکسو بگیری که چرا توی لایوت وید روشن میکنی؟
    باید بری یقه علی سورنا رو بگیری که چرا فقط ارتباطت خلاصه میشه توی یه مجموعه هر دو سال یه بار؟
    بحث خیلی گسترده س و پرچونگی نمیکنم. ولی میخوام بگم که اگر بناس مشکلو فقط بهش اشاره کنیم که ممنونم از این مقاله تون.
    ولی اگه قراره به جواب برسیم این جریان نیازمند همفکری هر سه جریان درگیر موسیقی رپ هستش.
    ینی مخاطب، هنرمند و رسانه بشینن دور یه میز و دلسوزانه تصمیم بگیرن به حال این بیمار رو به موتی که اسمشو گذاشتیم موسیقی زیززمینی.

  • اینها همش بر میگرده به نداشتن سواد مخاطبین که موجب میشه ارتیست با سوء استفاده از مخاطب برای خودش کاسبی جدا از موزیک به راه بندازه .و شروع میکنن به بت سازی و اسطوره سازی از کسایی که شاید نصف کارهاشون به ضرر رپ فارس هم بوده.