نقد

نقد و بررسی تک آهنگ زنده از تشکل پلاک

Pelak Zende

کودکان کار ؛ موضوعی که اعضای پلاک از آن در روز جهانی مبارزه با کار کردن کودکان خواندند و تصمیم گرفتند تا نیمی از درآمد حاصل از فروش این قطعه را به این کودکان اختصاص دهند که به نظر می‌رسد این حرکت تا به حال در موسیقی زیرزمینی ایران انجام نشده است .
تشکل پلاک در سال گذشته متاسفانه برخلاف سال ۹۴ به شدت کم‌کار بود و این کم‌کاری به حدی رسید که در سال گذشته تنها سه تک آهنگ از این گروه منتشر شود و در انتهای سال آهنگساز جدیدی با نام “شور” در کنار “یارا” به جمع آهنگسازان این تشکل پیوست تا در کنار “بامداد” و “دیگرد” این تشکل چهار عضو داشته باشد .

پلاک به نوعی از ابتدای فعالیتش تا به امروز همواره با مفاهیم عمیق اجتماعی و کلمات منحصر به فرد اعضا شناخته شده و همین امر تا به امروز باعث تمایز این تشکل از سایر تشکل های فرهنگی-موسیقایی زیرزمینی ایران مثل دیوار،چریک و ملی شده است و همین کلمات متمایز که سرچشمه گرفته از دید گسترده‌ی رپرهای آن است در این تک آهنگ نیز به چشم میخورد .

اما اگر بخواهیم کمی جزئی تر و دقیق تر این تک آهنگ را بررسی کنیم می‌توان آن‌ را به دو بخش اجرا و اشعار هنرمندان، آهنگسازی و میکس و مسترینگ تقسیم بندی کرد ؛

در بخش آهنگسازی این تک آهنگ که توسط پیمان یارا انجام شده است ، مانند اکثریت آثار این هنرمند ردپای سمپلینگ در آهنگسازی و استفاده از دیالوگ های یک فیلم دیده می‌شود که به نوعی می‌توان آن را امضای هنری یارا در آهنگسازی هایش دانست که البته این امر به نوعی نشان دهنده‌ی خطر نکردن و نداشتن قدرت ریسک در آهنگساز را نیز نشان میدهد ولی از سمت دیگر مانند تمامی آثاری که “یارا” آهنگسازی آن را بر عهده داشته است آهنگسازی این کار هم به فضای اثر و اشعار هنرمندان نزدیک و همگام است و کوچکترین ایرادی بر آهنگسازی که سمپل شده ی یارا وارد نیست .

و در بخش میکس و مسترینگ هم ، پیمان یارا از زمان آغاز فعالیت به عنوان عضو سوم پلاک در کنار ارسلان و بامداد کمک شایانی به بهبود کیفیت آثار تولیدی پلاک کرده است که اوج این بهبود کیفیت در میکس و مسترینگ مجموعه آهن به گوش می رسد و این تک آهنگ نیز از این قاعده مستثنی نیست، میکس استادانه در پر کردن ضرب های خالیِ پیش از شروع ورس‌های رپرها و مسترینگ خوب و استاندارد صدا که به وضوح تمامی فرکانس ها شنیده می‌شوند و از طرف دیگر خللی در روند پیش‌رَوی بیت نیز پیش نمی آید .

شروع یک اثر در ماندگاری آن و البته جلب کردن توجه مخاطب تا انتهای اثر به شدت اثر گذار است اما در آثاری که به صورت سولو (تکی) خوانده نمیشوند و یا مدت زمان آن بیش از سه دقیقه است این اثر گذاری دو تاثر دو چندانی خواهد داشت .

این آهنگ با اجرای خوب و استایل همیشگی دیگرد شروع می‌شود، رپری که بیان خوب و تاثیرگذارش از ابتدای فعالیتش با مجموعه‌ی چرک‌نویس باعث شد تا مخاطبانش همواره اون رو مورد تحسین قرار بدهند و در این آهنگ هم با تاکید بر کلماتی که زشتی خیابان رو به مخاطب القا می کند مخاطب رو بیشتر با فضای آهنگ آشنا میکنه و فضا رو برای ادامه‌ی آهنگ آماده میکنه و به صورت نامحسوس دو مرتبه فلوی خواندنش رو تغییر میده .
اما نکته ای که در این آهنگ به گوش مخاطب نمیرسه نبود نقطه ی اوج در آهنگه که همین باعث میشه تا این آهنگ اثر ماندگاری نشود و زود توسط مخاطب به فراموشی سپرده شود و این امر دقیقاً در اجرای ورس یارا اتفاق می افتد ؛ متاسفانه اجرای یارا در این اثر در کنار بامداد و دیگرد خیلی به گوش نمی آید و به عنوان یک شنونده ی حرفه ای متوجه نمیشوم که یارا دقیفاً کجای ضرب در حال ادای کلمات است و این برای کسی که جزو طرفداران تشکل پلاک است اصلاً خوش آیند نیست .
و اما در ورس سوم و نهایی همه چیز مثل تمامی آثار بامداد خوب پیش میرود و اجرای ماهرانه‌ای مثل همیشه از بامداد به گوش مخاطب میرسد و هیچ ایرادی به این ورس نیز وارد نیست ، بامدادِ این روزها به هنرمندی تبدیل شده است که کنترل فوق العاده ای بر گستره ی صدایی خود دارد و ضرب را به خوبی می‌شناسد .

به صورت کلی زنده روایتی دل نشین اما تلخ و قابل قبول از دید موسیقایی به کودکان کاری است که به صورت روزمره همه‌ی ما در حال رویت آنان سر چهار راه ها ، گذرهای شلوغ و خیابان های پرتردد شهرمان هستیم و از دید مجله‌ی آمیزه امتیاز های زیر را دریافت می‌کند .

آهنگسازی 70امتیاز
اجرا 60امتیاز
میکس و مسترینگ 75امتیاز
[review_summary title=”نقات مثبت و منفی” positives=”حضور همه‌ی اعضا
میکس و مسترنیگ خوب
شروع عالی
خط داستانی خوب” negatives=”آهنگسازی یک نواخت
به اوج نرسیدن آهنگ”] [rating title=”امتیاز” value=”3.5″ range=”5″][/review_summary]