مصاحبه

مصاحبه ی ill با Global street art

درسال ۱۹۸۵متولد شد و از معروفترین هنرمندان خیابانی ایران است.آثار وی بر دیوارهای خیابان های تبریز،تهران،کرج و دیگر شهرهای ایران ودرمورد سانسور،ناامیدی، کودکان ‌حقوق مردم و کننرل ذهنی بوده است.بلافاصله پس از شروع فعالیتش برای خدمت سربازی به تهران،جایی بهتر برای کشیدن روی دیوار و نمایشگاه ها و گردهمایی ها، رفت.
ما با ill درمورد آثارش،پیام های پشت نقاشی ها، مثل سایر آثار در ایران صحبت کردیم.

اهل کجایی و از کی شروع به نقاشی کردی؟

دوستان منIcy و Sotتاثیر زیادی در شروع نقاشی کردن من داشتند.اونها دلیل اصلی توجه من به هنر خیابانی بودند.
اما اینکه چرا نقاشی میکنم، سوال سختی هست.اول اینکه وقتی. توی روستا زندگی میکردم، خیلی از چیزها ممنوع بود و آزادی وجود نداشت.مثل آزادی برای پوشیدن لباس، برای نوع صحبت کردن، آزادی هر نوع هنری، آزادی برای میتینگ در اوقات فراغت در خیابان ها،آزادی برای عشق، نوشیدن، پارتی کردن یا… .و بعد میفهمی که میشود با نقاشی بر روی دیوارها اعتراض خود را به این مسائل نشان داد.تا تمام چیزهای ناخوشایندی که دو و برتون اتفاق میوفته رو بگید. و لین یک راه نجات هست.

حس خوشحالب زیادی بمن دست میده وقتی که مردم به من درحال نقاشی روی دیوار نگاه میکنند وهمیشه حس میکنم که اونها تحت تاثیر قرار گرفتند ومن مطمعنم که سوالهای زیادی توی ذهنشون میگذره.توی ایران، بهمراه داشتن یک اسپری میتونه عواقب زیادی داشته باشه(درمورد حکومت) بخاطر اینکه در سال ۱۹۷۹مردم از اسپری بعنوان ابزاری برای نوشتن شعار هاشون برعلیه “شاه” استفاده میکردند؛و حکومت میترسد که همین اتفاق این بار، با هنرخیابانی برای خودش اتفاق بیوفته.پس نقاشی روی دیوار یک مسئله بزرگ تلقی میشود و مهم نیست ک چی میکشید بلکه این کار غیرقانونی سیاسی محسوب میشود.
من این حس ترس رو دوست دارم وحتی بهش معتادم.اولین نقاشی من پرتره(صورت )هایی بود که با دستکاری هایی ایجاد شد، بطوریکه بجای دهن، از علامت سکوت، بجای چشم ها از حفره های قفل شده و چیزی مثل زیپ در سرصورتها استفاده شد تا چهره اصلی مردم در برابر سانسور نشون داده بشه.


چه چیزی باعث انتخاب سبک نقاشی ها شد؟

دوستان من Icy و Sot روی دیوار های هر شهری که میرفتیم استنسیل میکشیدند ومن از اونها یاد میگرفتم.

چطوری موضوع هر اثر رو انتخاب میکنید؟

من فقط درمورد چیزهایی که دور و برم اتفاق میوفتاد فکر میکردم. اما چیزی که توجه من رو بخودش جذب کرد، سانسور اونهم در همه جا بود. این واقعا برای من تنفر انگیزه.

چه تکنیک هایی برای کارهاتون بکار میبرید؟

گاهی استنسیل هایی رو از روی عکسها میکشیدم،یا گاهی عکسهایی رو سرچ میکنم برای کارم بهشون احتیاج دارم و اونهارو بهم میچسبونم تا کلاژی از چیزی که میخام، درست بشه.عکسهایی که پیدا میکنم کیفیت پایینی دارند پس من این شانس رو دارم که اونهارو مثل همیشه اونطور که لازم دارم؛ تغییر بدم.

کی/چی روی کارتون تاثیر گذار هست؟

دوستانم تاثیر زیادی روی کار من دارند و من از نابرابری ها در جامعه ای که توی اون زندگی میکنم، بحث و جدل ها، وناعدالتی ها الهام میگیرم.

دیدگاه جامعه نسبت به کار شما چی هست؟

جایی که من زندگی میکنم،هنرخیابانی بشدت غیرقانونی و منع شده توسط حکومت یا مردم متعصب و مفرط در دین است؛اما هنر عموما جالب توجه بوده و اکثرا مردم تا حدودی پیام هر اثر رو درک میکنند. اما بهرحال هنر خیابانی، همیشه توی پرده توی ایران باقی میمونه؛ و این مسئله همیشه باعث سختی توی ادامه راه برای من میشود.

حس ترس از دستگیری و کج فهمی چرا که پلیس و حکومت همیشه برچسب های مختلف سیاسی اجتماعی به کار ما میزنند که همیشه از کار ما به دور هست؛ مثل اینکه اونها میگند که کار ما شیطانی یا برخلاف هنجار ها ویا قوانین اجتماعی است.در واقع اینها چیزهایی هست که ما درموقع دستگیری درموردشون، بازخواست میشویم.

آیا پروژه جدیدی دارید؟

بله. این کار برای من خیلی جالب هست و من میخوام ک در تهران یک نمایشگاه راه بندازم که دیدگاه منو درمورد این شهر، به نمایش میذارد.برای اینکه به مردم نشون بدم چه حسی به زندگیم دارم و چیزهای اطراف من در تهران،برای من چگونه هستند.میخوام که زباله و وسائل بازیافتی رو که از خیابونها یا مکان های بازیافتی در تهران پیدا کردم، در آثار بکار ببرم. این مهم ترین کاری میشود که تابحال انجام دادم.

 

[ ما عکس یک دختر شیر آب آتش نشانی بهمراه یک قلب بزرگ صورتی رو شون دادیم ]
میشه برامون درمورد پروسه خلق این اثر و پیام اون بگید؟؟

من میخواستم این اثر رو روی یک ساختمان اداری حکومتی بکشم؛ اما چون مجبور به مسافرت شدم، زمان کافی برای پیدا کردن یک محل مناسب نداشتم. این جالب بود که یک اثر تخریب گر رو درمورد “عشق” بکشم.و یک شلنگ آتش نشانی رو در دست یک بکشم.اما من اون رو روی یک دیوار معمولی درسطح شهر کشیدم. یک ساعت پیش اون اسپری رو ساخته بودن و نمیتونستم برای امتحان کردن اون،صب کنم.

آیا فکر میکنید که هنر خیابانی یا هر هنری، باعث تغییر توی شهری مثل تهران میشود؟ مثل تغییر در رفتار مقابل مسائل اجتماعی؟؟؟

یک سوال سخت دیگه… خب، در کل امکان دارد.فقط روش کار برای جامعه مهم هست.چراکه شکستن قانون و ایستادن در برابر یک دیکتاتوری، کاری پر از شوق و احتیاط هست.
اگر بخواهیم دقیق تر بگیم،فکر میکنم یک‌چیز مهمی که دراینجا، روی هنر تاثیر میگذاره وشاید یک موضوع خوب برای بحث بین هنرمندان جوان باشد،یا برای مردمی که تاحدی از آثاری که میبینند سر درمیاورند.یا حتی مثل همین مصاحبه هایی که با مجلات ویا وبسایت های خارجی صورت میگیرد؛ تا چیزهایی که در ایران میگذرد،برای همه بازگو بشه.

با تشکر فراوان از lll برای مصاحبه با ما.

مترجم: شکوفه پویا

منبع:

مجله گرافیتی ایران

Global street art

تعدادی از اثار ill

تگ‌ها