آمیزه

لحن در انتقاد

برای «رپ ایران» انتقاد به این جهت مهم است که با سکوت فعلی رپ‌کن‌ ها  و واکنش‌های کمی که خود آن ‌ها به مسائل در «رپ» دارند احتمالاً این منتقدان هستند که باید نظرات مختلفی ارائه دهند تا لااقل سلیقه‌های مختلف بیشتر همدیگر را درک کنند.

نقد با لحنی مناسب و غیر غرض ‌ورزانه رفته ‌رفته می‌تواند به این همه پراکندگی در رپ ایران کمک کند. با این پیش‌فرض که نقد‌ها می‌توانند مقدمه‌ای برای به وجود آمدن تئوری‌ها شوند می‌توان امید داشت٬ با نقد‌هایی مناسب لااقل به تئوری‌هایی دست‌ یابیم که این همه پراکندگی را در آثار بزدایند. تئوری‌های مختلف باعث به وجود آمدن انواع رفتار هنری می‌شوند در پی آن٬ هنرمند آثار منسجمی ارائه خواهد کرد و شخصیت منسجمی خواهد داشت٬ سلیقه‌های مختلف راحت‌تر می‌توانند همدیگر را درک کنند و به جای جنگ‌های فراوان برای حذف یکدیگر٬ راهکار‌هایی برای اصلاح یکدیگر ارائه خواهند کرد.

اگر شما مکررا از یک موضوع انتقاد کنید نقد شما رفته رفته به یک مونولوگ و اعلام جنگ تبدیل می شود مخاطب می‌پندارد شما در حال انتفام جویی و اهداف شخصی هستید و حتی اگر واقعاً نباشید رفته رفته به آن تبدیل میشوید چرا که درست است حاشیه برای شما مخاطب می‌آورد اما اینکه چند درصد این مخاطبین کماکان به شما وفادار باشند مورد بحث است.

فرض کنید مخاطبِ این نقد های پی در پی صرفا خود شما باشید به علاوه طیف اندکی که نقد شما را به جهت وجوه سرگرم کننده اش دنبال میکنند این به این معناست که تنها کسی که مخاطب جدی نقدهای شماست خود شمایید. بسیار محتمل است در آن بازه‌ی زمانی نقد شما به گله و در مدت کمی به لجن پراکنی تبدیل می شود. حال اگر افراد دیگری باشند که آن ها هم مخاطب جدی باشند و خودِ آن ها هم شروع به نقد بر روی موضوع مورد نظر شما کنند٬ در نگاه اول نقد های شما کارساز بوده و عده‌ای را با خود همراه کرده‌اید٬ اما این اصرار شما و همراهانتان اوضاع را بدتر میکند حال دیگر شما سازمان ‌یافته در حال نقد یک موضوعید. عمده ی مخاطبان اطمینان خود را نسبت به شما از دست می دهند تنها عده‌ی کمی از مخاطبان همراه می‌مانند اما سازمان یافتگی باعث میشود شما اهداف جدیدی پیدا کنید. اگر هدف شما اگاهی و پیشرفت بوده الان بیشتر شبیه یک فرقه شده‌ اید چرا که سلیقه‌ی شما اکنون تبدیل به یک «باور» شده‌است. مخاطبان باقی‌مانده یا به این فرقه خواهند پیوست و فضای حاکم را میپذیرند یا در مقابل شما موضع خواهند گرفت.

پس یکی از مهم‌ترین مسائل در نقد این ‌است که شما در عین تمرکزی که روی موضوع دارید تسلّط خود را از دست ندهید نقدهای متقابل نباید به جنگ روانی تبدیل بشوند فراموش نشود منتقد٬ «سوم شخص» ماجراست. وقتی جنگ روانی شروع می‌شود توجه‌ مخاطبان از موضوع اصلی به سمت واکنش طرفین برمیگردد و این عین حاشیه‌ است. لحظه ‌ایست که خودشیفتگی و خودخواهی منتقد او را به مسیری می‌رساند که اکنون باید بدرخشد. هرگاه منتقد در مدت زمان کم نقل محافل باشد احتمالاً به جای سوم‌شخص به یکی از طرفین تبدیل شده و پذیرش یک منتقد تا به این حد جهتگیر٬ برای مخاطب دشوار است.

همیشه بسته به شرایط و فضای جدیدی که به وجود می‌آید موضوعات مهم‌تری وجود دارند که شما به آن‌ها بپردازید و همیشه نیاز است یک نفر موضوعات جدید را پیدا کند و با بقیه به اشترام بگذارد.

نویسنده: حمید
ناشر: تلنگر

افزودن دیدگاه